Week 16 – 13 adresjes Milaan, Genua, Rome, Napels, Taranto

zondag (1e paasdag)
Ja, en dan hoor je iedereen over een lekker lang paasweekend.. Niet verkeerd! Maar spijtig genoeg is er toch 1 auto bij ons die moet vertrekken… Guess who?! Maar gelukkig maakt de rit op zich weer een boel goed. Het is in ieder geval wel een rit die de moeite waard is. Ze hebben vrijdag al een trailer volgezet, en die krijg ik erachter. 13 losadressen zitten er in. Van Milaan, via Genua naar Firenze, dan Rome, een heel rondje rond Napels, Salerno en nog een stukje naar beneden, en dan de laatste tussen Matera en Taranto. Daar is op zich dus niks mis mee. Maar wel zat te doen, dus wil ik het allemaal een beetje rond krijgen, moet ik toch echt vandaag vast vertrekken.

Alleen het is toch nog wel een beetje bitter als ik om 14.30 de helse machine weer start. Maar goed. Ik zet hem eerst nog ff voor de ramp, want de achterste pallets staan me niet helemaal naar de zin, en die wil ik toch ff omzetten. Dan de koelmotor even aftanken, en om 15.30 rijd ik dan toch Emmeloord uit. Ik ga mooi via Frankrijk op, dus ook daar is niets mis mee! Om 19.45 zoek ik in de Belgische Ardennen tussen Luik en Arlon even een parking op, om pauze te maken. Ik verorber even een lekkere maaltijdsalade, en na de verplichte 3 kwartier rust ga ik weer verder.

Om 21.45 gooi ik in Luxemburg nog even de tanks helemaal vol goedkope diesel, en dan ga ik Frankrijk in. Vanwege het paasweekend is er natuurlijk bijna geen vrachtwagen op de weg (op die ene gek van Van Wieren na dan..). Dus het schiet lekker op. Om 0.00 vind ik het wel weer mooi geweest. Bij de pomp bij Toul is er naast de pomp nog een mooi plekje voor mij, hier heeft tenminste ook niemand last van m’n koelmotor. En ik duik lekker m’n mandje in.

maandag (2e paasdag)
Deze 2e paasdag begint nog erg mistig in Frankrijk! Je krijgt er nog niet echt zin in zo. Maar ik heb wel het gevoel dat het nog een mooie dag gaat worden. Even wassen, een vers gebakken stokbroodje halen, een bakje koffie zetten, en dan ga ik eens wat doen. Om 9.00 laat ik Toul weer achter mij. Het tokkelt lekker door over de rustige Franse autoroute. En zonder problemen draai ik onder de middag bij Bourg en Bresse de neus richting de Alpen. Om 13.30 maak ik bovenop de Cerdon mijn 3 kwartier pauze.

Even een lekker stokbroodje smeren, een bakkie koffie zetten, en om niet aan het feit voorbij te schieten dat het Pasen is… Heb ik speciaal eieren mee genomen, en kook ik een lekker eitje! Toch nog een beetje het paasgevoel, met een echte paasbrunch.

En daarna gaat het weer verder. Verder de Alpen in. Hier is het altijd weer genieten. Hoe dieper de Alpen in, hoe mooier het om je heen wordt. En dan komt langzaam in de verte de geweldige ‘witte berg’, oftewel Mont Blanc, oftewel Monte Bianco in zicht! Dit blijft altijd genieten.

Beneden aan de voet van de berg moet het vrachtverkeer altijd even een ticket halen, en dan begin ik weer aan de klim. Het begin van deze klim blijft ook altijd indrukwekkend. De weg op van die enorme hoge palen, en dan duik je de bergen in.

Koelauto’s moeten hier (vanwege de breedte) nog steeds onder begeleiding door de tunnel heen. Als ik boven kom, staat er al een hele clubje koelauto’s. Ik heb vandaag precies geluk. Ze staan al op mij te wachten, ik kan gelijk aansluiten in de rij, en mag gelijk de tunnel door. Hierdoor loop ik alleen wel het bakje koffie dat ik hier altijd doe mis… Dus aan de Italiaanse kant stop ik nog even een keer om een bakkie te doen. Daarna weer verder. Ik had vanavond eigenlijk wel graag naar het restaurant in Quincinetto gewild. Maar omdat het zo goed liep, ben ik daar wel erg vroeg.. En aangezien ik voor morgen toch nog wel een aardig drukke planning heb, ga ik nu toch nog maar mooi even een eindje verder richting m’n 1e klant. Het is niet mijn favoriete tent, maar dan wordt het vanavond toch maar dineren op Carisio. Dat komt voor morgen toch allemaal even wat beter uit. Het is een beetje een grote ongezellige massale eettent, maar deze tent is met zulke dagen in ieder geval wel gewoon open, dus dat is wel een groot pluspunt! En ach, ik ga even lekker onder de douche door, en het eten smaakt eigenlijk ook gewoon prima!

dinsdag
De Pasen is weer voorbij, en het lossen kan beginnen. Om 6.00 draai ik de parking van Carisio weer af. Mijn 1e klant zit bij Malpensa (het vliegveld van Milaan). Deze klant begint al mooi op tijd, dus om 7.15 meld ik mij aan. Het is een vriendelijk Italiaantje op de heftruck. En dat komt mooi uit, want ik moet hier 5 pallets ‘diepvries’ lossen, maar ik heb ook nog wat ‘versgoed’ achterop staan. We moeten dus eigenlijk eerst even het koelgoed aan de kant zetten, voor we bij de diepvries kunnen. We staan hier gewoon buiten te lossen, maar hij maakt er verder geen probleem van, en pakt de pallets keurig aan. Zijn pallets eruit, het koegoed er weer in, en om 8.00 zijn we allebei blij.

De volgende klant zit een eindje boven Milaan, helemaal bij Lecco. Nog weer een aardig stukje rijden dus. Maar om 9.30 sta ik hier ook voor de deur. Ik mag hem even achteruit vanaf de weg bij hem onder het gebouw steken, tegen de ramp aan. Hier gaan er 2 grote zware pallets met vers paardenvlees uit. Hier ben ik ook met een half uurtje weer klaar.

Nu, op naar Monza. Hier moet ik (schrik niet…) wel 1 envelop ‘lossen’! Ook de postbezorgingen nemen we hier in Italië al in handen dus.. Als ik even op de kaart kijk, is het nog gewoon in een woonwijk ook. Maar eens even kijken of ik daar een beetje kan komen dan. De straat is vlot gevonden, maar het is inderdaad gewoon allemaal woongebied hier. Volgens de nummering moet ik ergens aan de andere kant zijn. Dit is allemaal wel te doen, alleen heb ik links en rechts allemaal geparkeerde personenauto’s. En ik heb hier dus nergens ruimte om mijn hele spulletje ff aan te kant te zetten. Aan de eind van de straat krijg ik een kruising met stoplichten. Hier moet mijn bestemming ergens zitten. Rechtdoor is markt, en de wegen links en rechts zien er ook druk uit, en daar lijkt ook zeker niet echt parkeergelegenheid. Dan hier voor het stoplicht maar op de handrem… Ik ga gauw op zoek, en heb vrij snel door dat het nummer dat ik moet hebben, in het hoge gebouw op de hoek moet zijn. Nu nog even de ingang vinden.. Als ik de bel gevonden heb, gaat er een poort open, en kan ik het gebouw in. En ja..! Op de 2e verdieping vind ik dan een kantoor met de naam die ik opgekregen heb. Ik geef gauw m’n envelop af. En als ze me dan nog een kop koffie aanbieden, dan luister ik even naar het getoeter op straat, en bedank toch maar vriendelijk, en zie snel dat ik weer bij de auto kom! Er staat al een mooi rijtje achter. Maar snel verder dus…

Nu nog 1 adresje te gaan, hier rond Milaan. En dat zou natuurlijk wel heel erg mooi zijn, als ik die ook nog ff voor de middag ga redden! Deze volgende klant zit vlakbij Lodi, aan de zuidoost kant van Milaan. Het gas gaat er flink op, en om 11.45 sta ik hier voor de poort. Het is maar 1 palletje wat ik hier moet lossen, en die wil hij er nog wel even uitpakken. Wel moeten er eerst nog weer 3 pallets versgoed aan de kant, maar hij maakt er geen probleem van. Ik krijg nu ook steeds meer ruimte in de trailer, om zelf even een beetje wat te draaien. Om 12.15 ben ik hier ook weer klaar, en kan de beste man gaan eten. Ik ga zelf nog even door de supermarkt die hier vlakbij zit.

Perfect gelopen zo! Al 4 klanten aan alle kanten rond Milaan eruit, en dat terwijl het vandaag door de afgelopen Paasdagen eigenlijk nog tot 12.00 rijverbod was hier in Italië… Dan mogen we dus niet klagen! Nu is eerst de druk weer wat van de ketel. Voor vanmiddag heb ik nog 1 klantje op m’n programma staan, bij Genua wil ik er nog 1 uitgooien. De klant daarna, bij La Spezia, lost toch alleen ’s morgens, dus dat wordt morgenochtend.

Om 15.30 ben ik bij de klant in Genua. Het is hier altijd wat krapjes, maar ik mag gelijk voor de ramp, en met een half uur ben ik mijn palletjes vis ook weer kwijt.

En dan gaat het op het gemakje naar het restaurant in Deiva Marina. Ik heb hier vlakbij morgen mijn laatste klant. En aangezien deze man alleen ’s morgens maar open is, en het vandaag perfect gelopen is, en ik zat gedaan heb, vind ik het mooi geweest, en zet ik hem mooi bij het restaurant neer. Vanavond eerst zelf maar eens een lekker stukje vis eten!

woensdag
Om 6.45 zak ik de enorme afdaling af, vanaf de afslag Deiva Marina, richting het dorp. Om 7.00 sta ik bij de visboer hier op de stoep. Ze zijn inderdaad al druk aan het werk, maar ze hebben het allemaal nog zo druk met de verse vis, en het laden van hun eigen busjes, dat ze nog ff geen tijd hebben om te lossen. Ik moet eerst ff wachten. Maar uiteindelijk ben ik toch om 8.00 van mijn 2 pallets verlost.

Het is wel weer goed dat het gisteren allemaal goed gelopen is, en ik nog zo ver ben gekomen. Mijn 2e klant voor vandaag zit in Firenze op de markt. En dat is nog een mooi eindje sturen vanaf hier. En ook deze klant sluit om 12.00 zijn deuren. Maar aangezien ik het klantje in Deiva Marina nu gelijk ’s morgens al gelost heb, ga ik dat allemaal precies halen. Om 10.15 rijd ik hier de markt op, gooi mijn 2 pallets eruit, en dan ben ik hier ook weer klaar.

Volgende project voor vandaag… Dat belooft nog wat. Mijn volgende klant is een kebab boer in Rome. Op zich nog niet zo spannend. Maar ik heb een collega gesproken, en deze collega moest vorige week ook bij deze klant lossen. En hij is hier 3 uren bezig geweest, en kon absoluut niet op dit adres komen. Het is allemaal te krap, en niet geschikt voor een vrachtwagen. Wel kon hij er vlakbij komen, maar aangezien deze klant ook geen heftruck of pompkar of wat dan ook had, heeft hij niet kunnen lossen, en heeft de pallets uiteindelijk na uur maar naar een transportbedrijfje gebracht die het dan maar met een klein truckje moesten wegbrengen.

Dat klinkt alweer hoopvol dus. Ik overleg met de planning of ik het niet direct naar dat transportbedrijfje kan brengen, dat scheelt mij een heel eind rijden, en enorm veel tijd! Tijd die ik eigenlijk nog wel kan gebruiken. Maar aangezien ik 3 pallets met koelgoed, en 2 pallets met diepvries heb, en dit transportbedrijfje alleen maar met diepvriesgoederen werkt… Gaat dat hem niet worden. Ik zal dus toch echt zelf naar de klant in Rome moeten. En nadat de planning al 2 dagen achter de klant aan aan het bellen is geweest, heeft hij als het goed is iig een heftruckje geregeld. Dus dan zou het moeten lossen… Een echt goed gevoel heb ik er nog niet over, maar we gaan het zien!

Ik probeer zo dicht mogelijk bij het adres in de buurt te komen. Maar inderdaad, de straat (het doodlopende smalle steegje…) waar ik moet zijn, kun je met een vrachtwagen met trailer nooit inkomen. Maar tot op de hoek van dit straatje gaat. Vanaf het bedrijf naar hier zou het dus voor de beste man maar 100 meter rijden zijn met de heftruck. Dat moet toch wel gaan lukken. Alleen als ik naar het bedrijfje (gewoon een hoekje bij een ander bedrijf op het terrein) toe ben gelopen is de hele man er niet eens. Wel zit er een meisje op het kantoortje. De chef kan elk moment komen zegt ze, en ik krijg een bak koffie. Maar nog geen chef… en ik wacht nog ff. Maar geen chef.. Als ik bij de auto ben, komt hij er uiteindelijk aan in z’n Ab Kebab mobiel. Het is een vriendelijk ventje wel, maar erg druk! Ik mag wel ff naar z’n bedrijfje rijden… Als ik hem dan vertel dat ik zijn straat never nooit niet in kom, valt dat allemaal best mee zegt hij. Hij kan er zelf met z’n bus ook in! Als ik hem dan vriendelijk vertel, dat het met zo’n trailer spijtig genoeg niet gaat lukken houdt hij nog steeds vol, dat het vast wel lukt. Ik zeg hem dat mijn collega niet voor niks 3 uur aan het klooien is geweest hier vorige week, en dat het dus gewoon echt niet gaat. Dat zie ik ook gelijk wel. Blijft de beste man maar lachen, en volhouden dat het toch moet. Als ik hem dan vervolgens zeg dat hij toch een heftruckje zou regelen, en dat hij maar ff heen en weer moet rijden met naar de hoek van de straat, blijkt dat, waar ik al bang voor was… Er blijkt na 2 dagen bellen en regelen vanuit Holland, dus helemaal niets geregeld te zijn door Achmet! En nu…

Na een boel heen en weer gepraat over waarom ik dan niet met een kleinere auto kom etc. etc. en waarom hij dan niet even een heftruck regelt, of een koelhuisje ergens komen we tot de conclusie dat we het dan toch maar met de hand moeten lossen, en overgooien in zijn Ab Kebab mobiel. En zo gaan we dan maar aan de slag. Maar ja, na 2 pallets afgepakt en overgegooid te hebben, is de Ab Kebab mobiel vol natuurlijk… Dus eerst maar naar het loodsje toe. Alles met de hand weer lossen, op pallets zetten, en het koelloodsje in. Dan weer terug naar mijn auto, de volgende pallets overgooien, etc. etc. etc. Om een lang verhaal kort te maken, en het ff lossen van 5 pallets lang te maken! Na dik 2.5 uur heb ik de 5 pallets er dan eindelijk uit! En nadat ik Achmet wel even op zijn hart gedrukt heb, dat hij eerst maar eens iets fatsoenlijks moet regelen als een koelhuisje of iets waar we kunnen lossen, en dat we eerder helemaal niets meer voor hem meenemen uit Holland, laat ik Rome weer achter me.

Op richting het restaurant op Capua. Morgen staat er eerst weer een rondje Napels op de planning. Om 20.30 zet ik hem dan op de bewaakte parking bij het restaurant op Capua neer. Eerst maar eens een lekker hapje eten. En nee… Het wordt vanavond absoluut geen kebab!!!

donderdag
Vandaag weer verder met ’n rondje Napels. Om 7.00 rijd ik van Capua af. En na de 1e Napolitaanse verkeersdrukte sta ik toch om 7.30 bij de 1e klant op de stoep. Nou moeten we hier nog wel eens even een klein beetje wachten omdat hij nog met andere dingen bezig is, maar vandaag heeft hij goede zin, en ben ik met een kwartiertje mijn 2 pallets alweer kwijt.

Nu op naar de andere kant van de vulkaan ‘de Vesuvius’. In Nola gaan de volgende 2 pallets vis, onder toeziend oog van Padre Pio, de koelcel in. Ook hier ben ik het zo kwijt, dit loopt hartstikke mooi zo!

Nu laat ik Napels alweer een beetje achter me, en ga verder ri. het zuiden naar Salerno. Bij Salerno gaat er nog een pallet uit. Ook deze pakken ze gelijk aan. Even gauw een bakkie bij het ‘Esso-kroegje’ hier, en weer door.

Nu kan ik mooi mijn volgende klant (bij Polla) er ook nog ff voor de middag uitgooien. Dan heb ik mijn rondje hier rond Napels – Salerno er mooi uit, en kan ik doorsteken naar de andere kant. Voordat ik bij deze klant bij Polla ben, rijd ik nadat ik de snelweg verlaten heb, nog langs aardig wat dieptes en hoogtes. Een mooie wereld!

Bij de klant zelf krijg je ook nog even een steile inrit het terrein op, maar ook dit lukt allemaal weer. De 3 pallets vis zijn er zo uit, en ik krijg van de jongens hier nog een doos met heerlijk stracciatella ijs mee ook! Die maken ze hier bij dit bedrijf ook vertellen ze. Nou, die gaan we dan maar eens mooi testen dacht ik zo!

Vanaf hier moet ik richting Potenza. Dan kan ik mooi even de ander kant op schieten, en dan binnendoor richting de grote weg richting Potenza. Dit lijkt wel mooi te lopen, en ook na een tip van een collega (..) dat dit mooi loopt, schiet ik die kant maar op. Het is hier een mooie wereld tussen de bergen, en het slingert en hobbelt mooi door het prachtige landschap heen. Totdat ik na een paar slingers en bochten ineens voor een wel heel smal bruggetje sta… De weg loopt hier haaks rechtsaf de brug over. GVD, dat is wel heel erg smal. Klopt dit wel… M’n collega had dit stuk ook wel eens gereden, maar ik weet nu niet zeker of ik wel goed zit. Dit bochtje is namelijk wel erg krap. En als ik naar de andere kant van de brug kijk, dan ziet het er niet veel breder uit, en dan gaat het daar ook nog eens met allemaal krappe haarspeldbochtjes steil omhoog!

Dit eerste bochtje gaat misschien nog wel, maar wat als ik daar ergens een nog smaller bochtje tegenkom… Dan kunnen ze echt met een helikopter komen, om het hele spul weg te takelen! Dan sta ik dus echt muur en muurvast, en kom ik nooit meer weg! Maar goed, ik zit hier volgens mij toch echt wel goed, dit is de juiste weg. En ja, vanaf hier terug, dan wordt het ook een paar kilometer achteruit tussen de bergen omhoog en omlaag slingeren… Dat lijkt me ook niet echt een succes dus. Maar even een klein stukje achteruit, en links is er een klein stukje uit de rotsen uitgehouwen, en als ik dit stukje net even meepak langs het kapelletje, dan kan ik maximaal uithalen, en dan lukt het bochtje precies. En nu maar bidden dat het nu niet smaller wordt! Het gaat via allerlei krappe haarspeldbochten steil omhoog, maar het is allemaal te doen. En wat een geweldig uitzicht levert dit weer op! Wat hebben we het toch mooi soms, niet?!

Verderop krijg ik uiteraard nog een dikke omleiding, maar het loopt allemaal mooi, en het is een prachtige ruige wereld hier, om doorheen te touren. Als ik uiteindelijk om een uur of 13.00 in Tito (bij Potenza) ben, vind ik het wel een mooie tijd om even pauze te maken, en een broodje te smeren. Als ik even aan het zoeken voor een plekje om te staan, kom ik ineens langs een groot circus! Hier tegenover is een grote parkeerstrook, en ik schijt hem hier maar eens even langs de kant! En zo zit ik een broodje te eten en een bakkie te doen, naast 4 prachtige speelse tijgers! Ik wandel nog mooi even bij het circus langs. De tijgers zijn mooi met elkaar aan het stoeien. Dit is wel even leuk zo, en de 3 kwartier pauze zijn zo voorbij gevlogen zo.

Maar ik wil vandaag eigenlijk nog wel ff leegkomen, dus toch maar weer verder. Halverwege de middag ben ik op mijn laatste adres, tussen Matera en Taranto. En zodra hier ook de laatste pallets eruit gaan, heb ik hem weer leeg! Weer een mooi, lang, druk tourtje zo, maar de missie is weer geslaagd, alles is weer netjes op de juiste plek afgeleverd.

En er staat morgenochtend in Napels alweer een vrachtje pizza’s voor me klaar, voor Holland, zo krijg ik te horen. Dat is niet verkeerd. En ik schiet dus gelijk weer via Potenza terug richting de kant van Napels. Ik doe onderweg nog even een bakkie, en begin van de avond vind ik het bij het restaurant op Sicignano wel mooi geweest voor vandaag. Ik ga even lekker onder de douche door, en laat me dan de Italiaanse maaltijd goed smaken!

vrijdag
Het is nog een stukje naar Napels vanaf hier, dus om 6.30 draai ik de baan weer op. En zo meld ik me toch om 8.15 aan op de pizzafabriek. Ik moet ff wachten, en wordt wel geroepen als ik mag laden. Ik veeg nog even de trailer helemaal keurig schoon, en als ik klaar ben, mag ik eigenlijk ook gelijk al het terrein op. Lege pallets inleveren, en dan voor de ramp. Het duurt nog even voordat ze beginnen te laden, maar zodra ze beginnen, rossen ze de 64 pallets met diepgevroren pizza bodems er ook in no time in. De papieren hebben ze hier altijd wat langer voor nodig, maar om 10.00 gaat de neus dan toch richting noorden. Geladen en wel, zullen we eens even zien, weer richting Holland te komen.

Op het gemakje gaat het in het zonnetje door diverse prachtige streken van Italië. Mooi op het gemakje, met af en toe, en hier en daar eens even een espresso aan de bar, kom ik steeds verder richting het noorden.

En zo maak ik vandaag mooi mijn 9 rijuurtjes vol, en sta ik begin van de avond al mooi op tijd op Barberino. Ik vind het wel mooi geweest. En ga hier vanavond eerst maar eens heerlijk culinair genieten! Als ik net op de parking sta, komt er nog een Hollander de parking opdraaien. Een Zeeuw. En samen aan tafel wordt het eigenlijk nog wel erg gezellig ook.

zaterdag
Maar vandaag is het toch wel weer erg vroeg dag… Ik moet voor 15.00 (dan begint daar het weekend rijverbod…) Oostenrijk door zien te komen. Anders leggen ze me daar weer het hele weekend aan de ketting, weet ik uit ervaring.. En aangezien ik zondag ook al ben vertrokken, moet ik eigenlijk ook nog even ergens 24 uur weekendrust zien te maken. Nou had ik het zo bedacht dat ik mooi Oostenrijk nog even door wil komen vandaag, en dat ik er dan van zaterdagmiddag tot zondagmiddag m’n weekendrust maar even tussen pruts.

Op tijd van Barberino af dus. Om 4.30 loopt het wekkertje alweer af. Nou lopen de Appenijnen in ieder geval nog lekker door. En als de dag dan aanbreekt wordt het weer echt schitterend weer!! Heerlijk.

Wel begint het al wat druk te worden richting de Brenner. Van een tegemoetkomende Hollander krijg ik de waarschuwing dat het behoorlijk vast staat verderop. Echt goed vast. Ik schiet er dus maar mooi even bij Bolzano af, en ga binnendoor naar Klausen. Dit is ook een mooi stukje om te rijden, en als ik af en toe zicht heb op de snelweg, zie ik dat het inderdaad muurvast staat! En daar gaat Niels nu mooi bij langs! Bij Klausen maak ik even 3 kwartier pauze, en dan gaat het weer verder. De Brenner over, en Oostenrijk in. Dit land hobbel ik ook mooi door, voordat het rijverbod hier om 15.00 begint. Even een beetje tanken op Kufstein, en dan Duitsland in.

En om 13.00 sta ik dan op Reischenhart. Hier had ik mijn 24 uur weekendrust maar gepland.. Het zit er dus alweer op voor vandaag. Maar goed, even de cabine een beetje opruimen, schoonmaken en poetsen, even een eindje wandelen, even onder de douche door, en dan is het ook alweer etenstijd! En het dineren doe ik vanavond (uiteraard) lekker bij de Griek hier! Het smaakt allemaal uitstekend, en dan zoek ik mooi op tijd m’n mandje op.

zondag
Vandaag eens even lekker uitslapen. Had ik me voorgenomen.. Maar natuurlijk; kan je eens een keer blijven liggen, ben je nog vroeg wakker… Het zonnetje brandt al lekker op de cabine, dus ik ga ook maar van bed ook. Even lekker onder de douche door, en lekker ontbijtje met verse tomaatjes! Wat hebben we het mooi niet.. En dan ga ik de ochtend maar eens volmaken met een dikke wandeling. Ik weet dat hier een paar kilometer vandaan een leuk meertje is. Het is nog niet echt weer om te zwemmen, maar ik kan daar mooi even heen wandelen. Het is lekker weer, en zo vliegt de morgen tenminste ook zo om! Als ik dan tussen de middag weer terug ben bij de auto, loop ik nog even langs de Griek om een heerlijke grote Griekse salade op te halen , en mee te nemen voor vanavond!

Dan om 13.00 zitten de 24 uur ‘verplicht stil staan, onder het mom weekendrust…’ er weer op. En kan er weer gas gegeven worden! Ik heb even contact met collega Robbie, die samen met collega’s Johan en Sander vanmorgen alweer vanuit Emmeloord vertrokken zijn richting Italië. We zullen ongeveer tegelijk bij Geiselwind zijn, en als we daar rond 16.30 zijn, is het ook precies een mooie tijd voor een pauze. Als ik hem daar dan net op de parking zet, zie ik binnen een minuut de andere 3 Van Wierentjes ook al de parking opdraaien. Dit komt mooi uit zo! We doen met z’n 4-en even een bakkie, kletsen wat bij, en dan gaan hun weer verder richting Italië, en ik weer verder ri. Holland.

Ik heb spijtig genoeg nog wel van de collega’s te horen gekregen dat mij nog een hele dikke file te wachten staat… Hier verlies ik nog pittig wat tijd! Ik had gehoopt vanavond een beetje op tijd in NL te zijn, maar dat gaat nu wel weer nachtwerk worden. Om 21.00 maak ik bij de pomp op Limburg Lahn mijn 2e pauze. Hier peuzel ik even lekker de Griekse salade van Reischenhart op! En als de 3 kwartier erop zitten, gaat het dan de laatste ruk naar NL.

Ik moet lossen in Brabant. En omdat ik niet zeker weet of er bij deze klant wel een beetje geschikte ruimte is, voor mij om te overnachten, zeker met een draaiende koelmotor.. Blijf ik voor de zekerheid maar bij de benzinepomp net voor de afslag staan. Het loopt ook alweer tegen 1-en, dus ik vind het eigenlijk ook wel weer mooi geweest!

maandag
Omdat ik vandaag verder ook nog wel genoeg te doen hebben, ze willen me namelijk direct weer terug hebben naar Italië. Toch maar op tijd beginnen dus. En om 8.00 meld ik mij netjes aan, met m’n vrachtje pizza’s. Ze moeten nog even wat stickers uitdraaien, maar daarna gaan we ook gelijk aan het lossen. En om 9.15 heb ik hem weer leeg.

Voor een collega moet ik nu in Twello nog even wat export afhalen voor Italië. Hier zet ik hem om 11.00 tegen de ramp. De palletjes staan er zo in. Vriendelijke en aardige mensen hier altijd op dit adres! En dan kan ik naar Emmeloord. Deze trailer mag er bij mij achter weg, daar gaat een collega weer verder mee laden, en voor mij staat er al een ander koeler startklaar voor vertrek naar Italië. Ik doe even snel nog wat boodschapjes, en dan draaien we gelijk maar weer om!